Arkadaþ ben öðretmenim!
Okulumdan ayrýldýðýmda,
Ben aðlarým, ben üzülürüm,
Öðrencim aðlar öðrencim üzülür,
Sýnýfým aðlar, kalem aðlar,
Tahta aðlar, defter aðlar,
Ben gözyaþý dökerim,
Mürekkebim gözyaþý döker,
Ýþte o zaman;
Sanki baðrýmdan bir parça kopar,
Ötelerin ötesine yuvarlanýr akar.
Ýþte o zaman;
Kendimi eksik hissederim,
Lakin hissettiklerim,
Baþkasýný üzmesin diye
Baðrýma taþ basarým.
Ýþte o zaman;
Eðitimden bir kaya kopar
Ve yuvarlanýr, yuvarlanýr,
Enginlere doðru yol alýr,
Kayanýn arkasýndan,
Körpe çakýllar gözyaþý döker,
Aðlar ve aðladýkça aðlar
Ve yürekleri daðlar.
Ýþte o zaman;
Kaya aðlar, taþ aðlar, çakýl aðlar,
Hýçkýra hýçkýra gözyaþý aðlar,
Ýlmin kopmaz halatý,
Dünyanýn bir ucunu diðerine baðlar.
Ýþte o zaman;
Umut tohumlarý filizlenir,
Ayrýlýðýn küllerinden,
Öðretmen ve öðrenci birbirine,
Sarsýlmaz bir sevgiyle baðlanýr.
Ayrýlsa da okul yuvasýdýr,
Kalbini ýsýttýðý evidir,
Ýlmin sönmeyen ocaðýdýr,
Ocaktan ayrýlmaksa ölümden de ötedir.
Öðretmen, gittiði yeri bereketlendirir,
Aðaç olur, çiçek olur ve meyve verir,
Ayrýlýðýn ýstýrabýný, vuslata erdirir.
Öðretmen, deniz olur, okyanus olur,
Kýtalararasý sevgi köprüsü kurar,
Sevgiye hasret kalmýþ kalplere uðrar,
Dünyayý býkmadan adým adým dolaþýr,
Yardýma muhtaç olana hemen ulaþýr,
Kalbindeki sevgiyle dünya hayat bulur,
Öðrenci ancak öðretmen ile mutlu olur.

26.06.2018
Yozgat