seni arıyorum İstanbul sokaklarında
ben İstanbul da değilim
İstanbul bende değil
su yerine göz yaşlarımı içiyorum
pınarlar benim neyime
pınarlar benim neyim
umut arıyorum
şu kahrolası bahtsızlığıma
gündüzler zindan olmuş
geceler zehir



bakmayın yarım asırla vedalaşmış yaşıma
belki bir çağlayandır gönlüm
yada azgın bir nehir
istiyorum hem kanıma giresin
hemde canıma
yeter ki senden gelsin bu emir
öyle naz yapıp ta durma uzağımda
gözlerim sevdan
kollarım urgan olmaya hazır



seni arıyorum karşıda Tepebaşında
Yeşilçam mı deyim
Beyoğlu mu deyim
Emirgân da çay içerken dolanıyor sun kaşığıma
martıların sesinimi
bülbüllerin dersini mi dinleyeyim



seni arıyorum dünlerimde
yarınlarımda
makamı ne edeyim mülkü ne edeyim
sen teksin
sensizlik tektir
kelimeler tutuklanmış
hepsi olmuş ilmeğim



gelmişte geçiyorsa artık Kandilli de yoğurt ısmarlama sırası
ne çıkar ki bedelini ben ödeyeyim
yeter ki sefasını süren sen ol
Justinyen den kalma ise Ayasofya nin mirası
bırak Fatih in ben olayım
bırak sultan im sen ol
hani burnumda tütmedi desem de yalan olur Çayırbaşı
bırak biraz daha oyalanayım
bırak Büyükdere de boğulayım



bir gün okunacaksa eğer şu naaş imin selasi
bırak kefensiz kaldırılayım
bırak toprağa sarılayım
en sonunda yazılacaksa şayet mezar taşım
bırak doğum tarihsiz olayım
yeter ki ölümsüz olan sen ol