içim de sürgün öğretmenim, adresim belirsiz
anılar, her gün depreşiyor, geçmiyor sensiz
her gün güneşi içimde doğuyorum, seninle sensiz
benden sorma sevginin sebebini, bende nedensiz

biliyor musun aslında o sözlerim bir veda idi
olanı kabullenmiştim kendimeydi sürgünüm
ah! neydi bu dünyanın çekilmezi dertleri neydi?
seninle ahirette dilerim, kavuşmayı gülüm

ne söylesen öldüm bugün, sözün heybeti
bin teselli versen, sardı ruhumu kuşku illeti
bir gün yazdıklarımı hissedersiniz, vicdanınız da
söylediklerim içinize siner, belki bilinir kıymeti.

hiç bir talebim olmadı, size sevginin dışında
bir söz duydum kan damladı yüreğime anında
kolay mı insanı tanıyıp, keşfetmek ve güvenmek
can bildiğin niye can yakar? hiç yoktan canında.

kaçırmak mı istiyorsun uzaklaştırmak mı kendinden?
bahanelere gerek yok dürüstçe bir söze bakar her şey
eğer sıkıntı yaşıyorsan sorarsın yüreğine yeniden
lakin, kalbinden tutulamayan insan kayar gider elinden.
*
yusuferdoğan