Kendimi bıraksam
Karışır bir ağacın kabuğuna
Tutsam kendimi
Elim elime yabancı
Karşı kapının derdini
Duymaz bir kulağım

Gözümün biri görmez
Dipdibe düşen insanları
Ayağım takılır
Hissetmez düştüğümü yürüyen yanım

Bir bedeni ikiye bölen düzen
Yarım yarım birleşiyor bedenler
Kızılı, kumralı
Kadını ve erkeği

Esmer bir hayattır yaşadığımız
Mendil satan çocukların gözlerinde unutulan

Üzerinizden güneş çekildi
Kurutuldu deriniz
Kanınız çekildi
Bir güzellik yeşermez artık
Avuç içlerinizde

Hayatı ikiden de fazlaya bölen düzen
Bölünen sesim dilsiz bir kuşun gagasında
Kent kent üzerinizden geçiyor
Ve bir haykırışın kokusu
Sindiği yerden havaya karışıyor

Bu düzeni dürüp rafına kaldırmaya çalışan insan
Bırakma kendini
Canımın bir yarısı sendedir
Ve bırakmam kendimi
Umudunun bir yarısı bendedir