göz yaşı
içten süzülerek gelen bir damla göz yaşı
söndürür her yangını yeter ki imanla taşı

hasret/
hasret, ne güzel bir dert ki; dertten öte bir tutku
özün içinde gizlenmis, kavuşmaya sabreder ruhu

dil
ben " sevdamsın " diye dil dökerken gölgene
sen, " yalansın " diye dudak büküyorsun gene.

acı
ben severim aşk acısını, geçmez sızısı kalp ağrısının
sensizliğin orta yerinde satırlara teşne oldu yalnızlığım

diyar
o diyardır, bir davanın ve bir gayenin bedelidir
içimde bir diyar var benim, tüm dünyaya bedeldir.

ezan
ancak kavi ve nurlu kalpler icap eder çağrıya
inanır namazın hayrına yenik düşmez uykuya

inanma
aşkmış sevdaymış inanma karanlığa sıkılan kurşun
ah suçluluk duygusu bitirdi beni, bitip tükendi ruhum

yazdım
yazdım ama beni yansıtmaz ben aşka inananlardanım
kör bir umut olsa da içimde, bu masalda bende varım

ısıt beni yüreğinde
yüreğinde ısıt ki beni, asla gerek kalmasın güneşe
insanın dünyası cennet olur, denk gelmişse bir eş’e

şehla
titrer yüreğim o’nu görmeyince o güzel bakışlı şehla
son dilek ve son arzumdur kavuşturur inşallah Mevla.

kader
taşa çaldım ben aklımı koptu içimden hayta bir tel
sebepsiz sevdim gönül kitabımda, ne yapalım kader.

sensin
yine gönlümün sürgünündeyim, hem evvelim ve ahirimsin
güzele tahammül zordur ama gönlümün prensesi yine sensin

büyü
ruhun aşıkken gardiyana, sen nasıl hayal edebilirsin özgürlüğü ?
yitik kalplerin kaybolan şehrinde gönlüm kalbinde denk bir büyü
*
yusuferdoğan