Bir bardak olsam kırılırdım ellerinde
Sana su vermeden…
Bir ağaç olsaydım,
Yaprak dökmezdim bahçene
Sen gölgeme girmeden

Bir deniz olsaydım şehrinde, seni
Gezdirmezdim sahilimde…
Ve bir kalem olsaydım ellerinde
Karalamazdım beyaz sayfaları

Bir yolcu otobüsü olsaydım senin bindiğin
Ne yol biterdi, ne de yolculuğun
Bir simsar olsaydım terminalde
Ne biletin olurdu, ne de cam kenarı yerin

Bir imam olsaydım cenaze namazında
Ne bir duan olurdu, ne de gözyaşı
Harf olsaydım keşke alfabede,
Sadece boşluk olurdu mezar taşında

Bir trafik lambası olsaydım, güzergahında
Hiç, yeşil yanmazdım sana
Bir dolmuş olsaydım senin yolunda
Hiç durmaz geçerdim, bom boş olsam da

Bir film olsaydım sinemada seyrettiğin
Gözlerine perde olurdum
Bir gökkuşağı olsaydım hayran baktığın,
Renklere mani bir set olurdum

Bir şiir olsaydım senin kaleme aldığın
Sana sadece acı verirdim
Ve dudakların olsaydım o bedende
Konuşmaz, kekelerdim