![]() Küllenmeye Başladı
Vuslatın tarihini, sorduğum zaman sana
Aya kalmaz diyordun, yıllanmaya başladı Üç yılı bulmaz dedim, mahalle insanına Adım yalancı diye, bellenmeye başladı Günah mı yazılırdı, gıybetlerden kurtarsan Süslenirdi kirpikler, rüyada bile sarsan Avunması imkânsız, gözlerimi bir görsen Yediveren sancıyla, allanmaya başladı Ederken ömrü hayal, yoktu ondan şahane Belki’ler sermayendi, tükenmedi bahane O sene doğan gençler, yurttaşlık görevine Bu yazın ortasında, yollanmaya başladı Ellerimin halini, kıskanıyor şelale Aradığım her yerde, düşürdün beni dile Yüklemim sen olunca, komşunun tekir bile Acımasız haline, kıllanmaya başladı Hüznümün sebebisin, haberin yok ki gülüm Alın yazıma karşı, isyan bilmeyen dilim Yıllara yenik düştü, geçirdi sözde evrim Sessizliğin sesinden, dillenmeye başladı Ne adın ne de cismin, etmiyor beni teskin Hiç aynaya baktın mı? Dayanılmaz çilesin Köhnemiş umutlarla, yürümüyor bilesin Bu aşkın tahtı bende, sallanmaya başladı En son nefese kadar, bu sevdaya kanmadan Adımı taşıyan ben, teneşirde yunmadan Gamzede Delibal’ım, musallaya konmadan Bu ateş sönmez derdim, küllenmeye başladı Celil ÇINKIR - DELİBAL |
bu kadar sıcak ,ve bu kadar içten cümleler
yerine oturtula bilir kardeşim.şiirini.ve seni kutluyorum