Neden böyle mahzun, üzgün bakarsın?
Bülbüle darılmış güle benzersin.
Hevesin kaybolmuş, boynun bükersin,
On yerden kırılmış dala benzersin.

Vefasız ellerde heba olmuşsun,
Gülmeyi unutmuş, gamla dolmuşsun,
Sararmış mah yüzün, hepten solmuşsun;
Yağmuru kesilmiş çöle benzersin.

Habersiz geçiyor, baharlar, güzler,
Titretir bam teli, mızraplar, sözler,
Yüreğe düşerken kor harlar, közler;
Rüzgârda savrulmuş küle benzersin.

Gözden ve gönülden ırak düşmüşsün,
Dereler, tepeler, dağlar aşmışsın,
Sabrın tükenmiş de artık taşmışsın;
Yalnız, unutulmuş ile benzersin.

Talihin kör imiş, yazgınsa kara,
Mesut edememiş, ne pul, ne para,
Aşktan uhde kalmış, içinde yara;
Acıyla karılmış bala benzersin.

Kim şiirler yazar selvi boyuna?
Her zaman denk düşmez, huyu, huyuna,
Sevda nehrinin bir damla suyuna;
Hasret bırakılmış göle benzersin.

Haydi bir gülümse, bitsin bu keder!
Farz et yaşamadın, şimdiye kadar,
Üzüm gözlerine bir ömür adar;
Alaca’yı sarmış yele benzersin.

24.03.2018
Muhittin Alaca