Adı üstünde, yükseklerde bir yayla.
Yorgunluk atılırdı ayranla, çayla.
İşi olmazdı milletin haftayla, ayla.
Yılda bir hatırlanır olmuşsun köyüm.

Eskiden arpa, buğday ekerlerdi.
Kağnı ile çekip, harmana dökerlerdi.
Döven koşup, haftalarca sürerlerdi.
Şimdi bomboş kalmışsın köyüm.

Çerçi gelince şenlenirdi haneler.
Yayla çorbasına katılırdı naneler.
Saray gibi gelirdi bize viraneler.
Çerçileri bile özler olmuşsun köyüm.

Hep kalabalık olurdu pınarın başı.
Ne kadar lezzetliydi ekmeği, aşı.
Kendine çekerdi toprağı, taşı
Kaderinle baş başa kalmışsın köyüm.

Kış gelince merdivenle kayılırdı.
Kömbenin kokusu etrafa yayılırdı.
Koyunlar çifter, çifter sayılırdı.
Koyuna hasret kalmışsın köyüm.

Yılda bir de olsa köye varmalı.
Topraklığın tepesinde durmalı.
Köyden kalanlardan gönül almalı.
Hasretle sizleri bekliyor köyüm.

Sabri Koca