haydi,
koşun, yetişin
batan geminin kırılmış hayalleri bunlar…


.
…
.


masal kadar çocuktuk, fidandık
her tondan yeşildi nefesimiz orman dolusu
ruhumuz deniz koktuğundan mıdır nedir
mavi bakardık iri masum gözlerimizle
ağlasak ta, şekerdi camdan gözyaşlarımız




hiç unutmam, annem derdi ki,
“oğul, gülmek ağlamanın karşı kıyısıdır,
ve gülmek en çok siz çocuklara yakışır
yaradanım dualarımı kabul etsin ve sizlere
gülmenin karşı kıyısını hiç nasip etmesin”




su almaya başladıkça umutlarımız,
yüzmeyi öğrendik
parçalandıkça dağıldık masumiyetin bittiği yerden
tam teçhizatlı avcı kılığında yollara düştükçe av olduk
ve ölmeyi öğrendik




oysa,
hiç unutmam, babam derdi ki,
“oğul, içinde yaşadığın mevsim ne olursa olsun
tuvali de, fırçası da, rengi de, ressamı da sen ol yarınlarının
boya, boyayabildiğin kadar düşlerini, gülüşlerini”




simdi soruyorum size
var mıdır şu üç kuruşluk dünyada
insan olup da aşka yanmayan
ya da
aşık olup da insanlığına kanmayan


.
…
.


haydi,
koşun, yetişin
batan bir şiirin yosunlaşmış dizeleri bunlar…









ilhanaşıcımartikibinonsekiz