CANI CANANA BAĞLAR
Sacının her teline, zuhur etmiş ekranı.
Dolunay aks edince, canı canana bağlar.
Aşk yakınca hücreyi, dillenir şen mekânı.
Erkan’ı yar olunca, canı canana bağlar.

Mührü öyle vurmuş ’ki, gülün derya nazarı.
Hu der tevhit dilinde, açılır şah damarı.
Yüz türlü mey içitir, hem okutur yazarı.
Dökülür dertli diller, bakışın canı dağlar.

Dilimizde bir müşkül, göle düştük düşeli.
Gönül kıblemiz sensin, bizi gördün göreli.
Canımıza vect geldi, seni bildik bileli.
Yürekten Hay dedikçe, pınarı coşar çağlar.

Didara müştak olan, tutar Hakk’ın fermanı,
Dost izinden gidenler, bulur Tahir semanı.
Harput’u Tayyar ’inin, pek yücedir dermanı.
Nur Muhammet irşadı, Hikmeti irfan sağlar.

Kil ‘ü halim düzelir, senle her dem kalışta.
Bahr’ı aşkın kanıma, yârim olup dalışta.
Baka kalır hiçlerim, şahım kokun alışta
Can’a gül neşe gelir, Halidun içer ağlar