Ertelenmiş bir sesten
Seslene seslene sıralandı mısralar
Hangi imgeye yüklüyorsun bedenime
Hangi duyguya bağlıyorsun
Ağladığımda
Üzüldüğümde birsen sebep
Avuçlarımın hüznü
Halkaları zincirden koparıp birer birer
Sana kuşlar salıyorsa
Sana beyaz düşler
Hepsi bir çift kanat değil mi
İçten içe konduğum
Konuştuğun
Sustuğun nefesim deyken
Gülümse gülümse renklensin bu çorak toprak
Yükseldikçe var olduğun bir şeyler var
Hatırladıkça genişliyorsa kafes
Beynimin içinde dolaşırken
Ruhun cemre gibi
İki dağ arası maviye düşerken
Yedi yaşına giriyorsa
Kumda oynayan esmer çocuk
Sen ıslanırken bedenim üşüyorsa
Bir sebep var demektir
Okunuşu farklı
Yazılışı farklı değil aslında bu dilin
Ömrümü kıpkırmızı hücreliyorsa bakışların
Yarın öncesi bir günde canda can çekiyorsam
Yokluğunda yoksam insan değilim
Erteleme varlığımı
Varlığımda konuşamam ölürsem...