HANİ AKİLLER VARDI!
Bir zamanlar ülkemde, akil insanlar vardı.
Dillerinde tafralı ,güzel lisanlar vardı.
Ceplerinde paralar ,sözde ihsanlar vardı.
Zor günlerde ortadan ,kayboldu bu akiller.

Sokaklara çıkmazlar ,çarşı pazar bilmezler.
Havyardan ,baldan gayrı ,ucuz gıda yemezler.
Fakire fukaraya ,görse selam vermezler.
Dar günlerde ortadan ,kayboldu bu akiller .

Yokluk nedir bilmedi ,konakta beslendiler.
Zayıflardan vazgeçip ,kuvvete yaslandılar.
Sonunda atıldılar ,köşede paslandılar.
Zor günlerde ortadan ,kayboldu bu akiller.

Herşey parayla olmaz ,birazda böyle çalış.
Beleşe alışmışsın ,hadi emeğe alış.
Yetmedi mi emeksiz ,avantalara dalış.
Dar günlerde ortadan ,kaybolur bu akiller.

Zaten sen ne anlarsın ,kardeşlikten barıştan.
Zevkini çıkarısın ,kumarlardan yarıştan.
Anlatsam anlamazsın ,mezuradan karıştan.
Zor günlerde ortadan ,kayboldu bu akiller.

Mahalleyi bilmezsin ,kendini halktan sanma.
Barışı kardeşliği ,o pis ağzında anma.
Ağaların emrinde ,paraya pula kanma.
Dar günlerde ortadan ,kayboldu bu akiller.

Bak;tabutlar çoğaldı ,analar durmaz ağlar.
Gözlerinden yaşları ,ırmaklar gibi çağlar.
Hanginizin yüreği ,bir kuruşluk dert bağlar.
Zor günlerde ortadan ,kayboldu bu akiller .

Süslü sümbül beylerle,
Kokanalar, madamlar.
Ne yaptı ki parayı ,cebe koydu adamlar.
İnsanları avladı ,ellerdeki padamlar.
Dar günlerde ortadan kayboldu bu akiller.
11/02/2018. H. Işık
Padam:ayaktan yakalayan kuş tuzağı(Farsça)