esamesiz bir gün doğuşu ardından
birikti seni beklemeler
menekşe kokuları yayılsın istedim
sen o vuslat treniyle gelirken
az kaldı
kaybedeceğim kendimi
gözlerinin zindanlarında
bir gittin gelmesini bilmedin
ve gittiğin günden beri
kokunu bile göndermedin bana

sevdiremedin bir türlü sensizliği
döndüremedin dönüşünün tekerini
yürümedi ayakların
şu berduş kaldırımlarda
savuramadın saçlarını
bu salaş rüzgarlarda

sana bağrımın ravzasında
ektiğim güller açmada
şu an hepsi efkarda
her birinin elinde sigara
almışlar yüreğimi duman altına
süzdüremediler, ciğerlerimden atıklarını
yapışıp kaldılar dumandan sızan acılara
salt özlemden doğuyor sancılarım
doluşuyor kaburgalarımın koynuna
demleyerek hüznü

gel yetiş artık yüreğim kanamakta
bir yağmurla gel
ya bir rüzgarın kanatlarında
yada sız beynime bir sigaranın dumanlarında
akışıp süzül damarlarıma

HÜLYA ÇELİK