sen gidersen...
gün dolanır, zifiri bir gece olur
buz tutar düşlerim zemherilerde
acılar oğul verir feryat figan...

sen gidersen...
bir tel kopar yüreğimden
yarıda kalır içli şarkılar
nefesim kesilir tenhalarda

sen gidersen...
kuşlar gider, aşiyan dağılır
pişmanlıklar yuvalanır gönlümde
güneş çekilir masmavi göğümden

sen gidersen...
rahmet yağmaz üzerimize
bulutlar keser selâmını
gönül coğrafyam çöle döner

sen gidersen...
yüreğim de peşinden gider usulca
can kırıkları cam kırıklarına karışır
bir mâzi yağmalanır pervasızca

sen gidersen...
boynum bükülür bir yetim misali
aynalar tuz buz olur hasretinden
yüreğimden izin, sırlı camdan yüzün gider

sen gidersen...
baykuşlar tüner gönlümün saçaklarına
kan çanağına döner kahverengi gözlerim
nehirler boşalır kirpiklerimden

sen gidersen...
bedenimden can, yüreğimden heyecan gider
bir mum(yay)a dönüşür bıraktığın enkaz
kekemeliğim tutar, adını söyleyemem

sen gidersen...
bahar gider, karakışlar bastırır
buz tutar elifbanın ateşin hurufatı
kalem elimden, kelâm dilimden düşer

M. NİHAT MALKOÇ