0
Yorum
2
Beğeni
5,0
Puan
1998
Okunma
İçimizdeki hüzün rüzgârları göç etmeden
karanlığın ahir yüzü
yalın ayaklarla çizilmeden
zavallı bedenlere gebe
insanlık yitirilmeden
düş ötesi gecede
vurun beni üşüyen nefesimden.
Umarsızca bu şehir
sensiz sessiz sessiz ağlıyor.
Kurulan acemi dostluklardan
bin ahla vazgeçiliyor.
Mutluluğun rengi
kinci yarınlara artık tuz basıyor.
Hadi vurun beni
acıların katledilmiş vuslatından.
Hanemdeki beyaz lambalar
acı gözlerle kararırken
katran zulüm nerden gelir
asla bilinmezken
hüzünler yetimlerin can evine kucak açarken
gecenin onikisinde vurun beni rüyalarımdan.
Ah... sen giderken
yüreğim sızım sızım sızladı
siyah yıldızların asi şahitliği
yürekleri dağladı
her yağmur esintisinde
geceme karanlık yazıldı
hiç düşünmeden
vurun beni alnımın ortasından.
Mehmet ÖKSÜZ
5.0
100% (1)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.