Durma gönlüm meydanlarda buluşalım Allah için
Peygamberim seni övmüş, demedin mi neden niçin?

Mevla’yı Bir’dir bilelim gah ağlayıp gah gülelim
Demeyelim ayrı gayrı gözlerden yaşlar silelim

Dağ taş demeden gidelim menzile çabuk varalım
Bizden hesap sorulmadan Yüce Divana duralım

Sarıklıyı hoca sanma, kitap okur alim olmaz
Bereketli topraklarda bakılırsa çiçek solmaz

Çobansız gezen sürüler aç kurtlara yem olurlar
Sonucunu düşünme sen arayanlar tez bulurlar

Zaloğlu’da pehlivandı sırtı yere gelmez idi
Nice evliyalar vardı hiç kendini bilmez idi

Hepsi geldi hepsi geçti dünya yine döner durur
Gökte uçan turnaları avcı atar yerden vurur

Nakış nakış işlemişler gökte mavi bulutları
Hak Yoluna feda ettik yarım kalan umutları

DOĞANAY’ım yeminim var, kurban adadım İlaha
Gidiyorum Hakka Doğru Çağrımız Yüce Allah’a!

Kemal DOĞANAY