Vur sazına inlesin gönül telimiz,
Vardır elbet herkesin iç yakanı,
Yaşarken can alanı , hıçkırıklara boğanı...
Yok sormam neyleyim acımı bendime,
Anlatmam döne döne yangınımı ateşe.

Doldur demlensin sustuklarımız iç yaka yaka,
Ayrılan yollara , kavuşmayan yarlara çal,
Ses etmez elbet yalan dünyanın mahkumu
Yok eylemem mazluma çileli sancı
Anlatmam sözde dost olana acımı.

Kim bellettiyse, acıları yutmayı cana
Dermansız yollara saptırdı sevinçleri
Dokundukça incittiler kanattılar sustuklarımızı
Çal bu gece efkarı bendini aşanları,
Yok susmam haddini aşan kendin bilmeze
Anlatmam kanayan yaramı , pişmemişe.

Ne anlar sevmemiş , yanıp kül olandan
Yollara vurmaz kendini, gece rahat uyuyan
Vakit darda , söyle yalnız bizemi bu ihtiyar?
Yolun sonu gelsin diyen, beklemekten ne anlar?
Yok dinlemem , ruhsuz sevmeleri , sızlatmayan telleri
Anlatmam susarım susarım hep bu denli...