0
Yorum
3
Beğeni
5,0
Puan
902
Okunma

elleri yakut tozuna batmış sarmaşık sırnaşık bir gecedir zaman
şiir ormanında uzun dalları yüreğime değen hecedir zaman
titrek kirpiklerimin ucunda durmadan çırpınan üşümüş bir kuştur
kum tanesinden atlara binip giden seyyahlardan kalan bir susuştur
nere gidersen git bir an bin yıl gölgedir aydınlığın peşine düşen
aşka vuran aksine nefs diye taş atan derviş sensiz nasıl olur şen
suya yazılmıştır bu her bitişin çekirdeğinde gizlenir başlangıç
o ki durmadan gökkubbenin sonsuzluğunu arşınlayan bir kırlangıç
umudun zarını delip hayatın zoruna düşüren tuzakmış zaman
biz kenarda durduk kendi keyfiliğinde öyle kendince akmış zaman
ali rıfat arku
20/12/2017
istanbul
5.0
100% (1)