I

Koru kucaklayan pervasız güvercindeydi aklım
Bir de sefer dönüşü kendini nefyeden Simurg(lar)da
"Zor" dedi hüzün canibinden bir seyyah meçhul sesiyle
"Kaf dağına şiir yazmak zor"
Kafamı kaldırdım ,sesin geldiği yönde bir şelale çağlıyordu
Seyyah ağlıyordu

Elime aldığım kızılcık sopasıydı nefret
En çok da egomu hırpalıyordu
Kırıldı bir deprem artçısı tsunamide
İçi acıdı içimin
Umutefşan şarkılar mırıldanırken
Kül yağmurunda öksürmek gibiydi sürgün

Şehrikahrın fay kırılmasıydı yaşananlar
Önce küheylanların sezdiği türden
Bedel ödemeye razı belli ki antiloplar
Lakin pervane olana ışık hedefti
Ki durmak yok olmakla eşdeğer kayıp


Koru kucaklayan pervasız güvercinleri okşadım
Simurgların gölgesinde kuytulanırken
Hüzün canibinden seslenen seyyah gülümsedi
Bir de sürgüne gönderilen..


II

Bir anın bir gün şimdi
Tufeyli yalnızlıkları dışladığın son mevsim olsun bu
Amberin bir baharı örtüyorken üstüne evladının
Özgürlüğe dair hayaller kurmanın sakıncalı yanı vardır hep,
dilsiz distopyalar krallığında
Bazen sebep ağlamak
Bazen ağlamak sebep..

Bir günün yüzyıl şimdi
Soğururken karanlığın voltalarını aydınlık yanın
Gözlerinden çağlayan ırmakların dinginliğine,umut
Küf tutan yâralarına merhem
Ve bir tutam Karahindiba saklıyorum
Direnişinin asaletinden mülhem..

Bir yüzyıl bir an şimdi
Yüzü yok hükmetmeye adaletsiz yargıçların

Çapraz sorgularda unut ismini
Muson yağmurlarında şiir okuyan Kırlangıçların..


III

Beni sana tutunmuş görenler
bilemezler kahrım bilemezler
döşümdeki krater boşluğundan hallice
Serendip yalnızlığını

öykünmeden albatros azatlığına mavi
asuman şarkılarına zerk edilen umut gibi yani
alamazlar kahrım alamazlar
bir mahpus bahçesine gömülmüş
son sırrını ayça metinlerinin

kararır günler s/ağırlaşır geceler
utanç koridorlarında güneş yetimi menekşeler
solamazlar kahrım solamazlar
yanağımda ince ipince
bir kıvanç jalesi varken

yaz günü üşümenin de bir adabı var
çalışmanın,emeğin
vakit gelince
kavuşmanın da bir adabı var

çalamazlar kahrım çalamazlar
yarınlarımızı
her gece cebri bahar fideleri dikerken
direnen yanımızla,düşsel koruluklara

beni sana tutunmuş görenler
gelemezler kahrım gelemezler
seni düşlerimden almaya
sımsıkı kollarımın kavisleri gürz

bilir modern korku tacirleri
iyi bilir
biz direndikçe hürüz




Farzımuhal