Dün tazelendi yine yürekte
Başladı filizler ince ince
İçimdeki Onno Nehri:
Turuncuya karıştı
Bir acele ile,
Gökten yağmur ve selle..
Turkana Nehri’ne ulaşıyor
Şimdi kıyılarda dalga
Dalgalar içinde bir canla
Şeria Nehri’ne ulaşıyor..
Rift Vadisi’ndeki taşlar
Çakır Efe’nin çizmesini saklar
Taşlaşmış kalpler;
Lal olmuş diller içinden
Dev delta ayağa kalkar!..
Alivyonlar arasından
Büyük kederleri aşmış
Derin yaraları sarılmış
İhanet hırkasını yere çalmış
Tarih sayfasını ağartıyor...
Bıraktıklarınızdan...
Unuttuklarınızdan...
Acı ve gözyaşlarından:
Oluşan bir yakut gibi
Ayağa kalkıyor!..
O çakır gözlü asker;
Kutsal İsyan’la müteber...
Taşıması zor bir azapla
Yüreklerde bak dinle;
On Yedi Kasım Bin Dokuz Yüz On Sekiz’de:
Kayıtsız,şartsız baş eğmeğe karşı bir güçle!!!..
Kuvayi Seyyare ve Çerkes Ethem’
Teşkilatı Mahsusa:
Akıncılar ve komutan Çerkes Ethem:
Vatan Müdafası’na devam ederken;
Münci-i millet derin acılar içinde inlerken
Cesaret-iyi niyet ve adalet
Değersiz ve sahte tuzaklar içinde ayazlarken:
Şavaşan bir komutan ölüme atlarken;
Atıyorlar önüne ’ihanet hırkasını’
Şimdi Onno Nehri’nin turuncu sularıyla;
Şeria Nehri Kıyıları’nda
Yeniden ayağa kalkan;
Bin-bir parça gün ışığı var nehirde;
Tuhaf sihirli bir güçle:
Ay’ın mavileştiği bir geceden sonra:
Gerçekler satenden bir ışık hüzmesinde
Bulutlar bakır rengi;
Onno Nehri öfkeli...
Tarihin derin sessizliğini bozan
Şeria Nehri hıçkırık,hıçkırığa
Bir askeri alkışlamakta.
Ay’ın rengi;Çakır Efe’nin Gözleri’ydi sanki!.
Ay bu gece Çakır Efe
Münci-i milletini özleyen!
Mavi mavi gülümseyen.
Tohum düştü yeniden
Beden ölür can değil,,,
Can çoktan düştü yola:
Adım attı Anadolu’ya...
Bak kalkıyor ayağa!...
Afyon Ovası’nı kucaklamakta.
Yanında Demirci Efe!..
Milli Müdafa Cephesi’nin başında
Bozdağ Yaylaları’nda;
Şafağın gittikçe çoğalan aydınlığında.
Efeler ayağa kalkıyor;
Yüreklere yağmur yağıyor..
Kahramanlar alkışlanıyor!..
Gökte yağmur Allah’ım!...
Şimdi bin-bir can gibi;
Rahmetle yıkanıyor.
Münci-i millet iadei itibar ile taçlanıyor!..