Çok yorgunum.
Korkunç derecede yorgunum.
Gerçekten.
Ama kimse anlamıyor halimden.
Hep "iyisin" diye avutuyorlar.
Oysa günden güne bitiyorum,
yok oluşa yüz tutuyorum.
Neden böyle bilemiyorum.
Ama bir el, sadece bir el’e ihtiyaç duyuyorum.
Kurtarın, yardım edin diye haykırmak istiyorum.
Ama kendi kendime "Sabırlı ol, sen erkek adamsın, her şey imtihan" diyorum.
Yine de boğuluyorum, nefes alamıyorum, duyamıyorum, göremiyorum.
Kalbim yerinde durmuyor, patlayacak gibi.
Bir yerde en fazla 5-10 dakika durabiliyor,
kimseyle sohbet edemiyorum.
Kime değer veriyorsam ondan fersah fersah ötelere gidiyorum.
Şayet iyi bir anım olursa,
bunun bedelini günlerce ödemek zorunda kalıyorum.
Olmuyor bir tanem olmuyor, sensiz olmuyor.
Neredeysen çık gel artık.
Her kim isen feryadımı duy....
Rüyalarımda gördüğüm dünyanın en güzeli
çık ortaya artık, ne sabrım, ne takatim kalmadı artık.

Fatih Küskün