NEDAMET

Nedamet ateşi ya da
Hinnom Vadisi çiz göğsün üstüne.

Geceler boyu uyumadın diye
melekler belirlesin rotasını kayıp sınırların.

Kaskatı kesil ve sus;
nasılsa akte binaen
ikimiz de isyandayız.

Rotası belirsiz bir girizgâhta;
katil sen,
maktül aşk olunca,
şahitlik eder elbet bir balıkçı.

Vapurlar taşır hınca hınç içindeki öfkeyi.
Hadi,
son bir kez soluklan ki,
kesilmesin nefesin.

Dudak kıvrımlarında kir birikiği,
dilinde kanamalı sus
ve söze düşmüş krağıyla itiraf et!
Belli ki yeni bir aşka gitmek için
haritalar çizmektesin.

Çiğ suretinde derinleşirken pişkin çizgilerin,
var ahrazlığının ardına sakla sahte tebessümleri.

Yırt yedi kat gökyüzünü;
kaç kere gürledi başımın üstünde bulutlar,
kaç kez kamçıladı tenimi şimşekler…

Ben unuttum saymayı:
kaç katre,
kaç hayal,
kaç damla düştü kirpiklerimden.

Bak,
gözyaşlarımla yine coşturdum denizleri.

Tam da yüzmeyi öğrenecekken
nedamet ateşini yaktın,
denizleri kuruttun.

Efkan ÖTGÜN