Küllerini maviye savuranlara
Mavi üzerine bir kaç anekdot…

Tan vaktiyle
deniz mavi beyaz köpürürken
hüzün vaktidir.

Ey ;
Mavi gözlü kadın
güneş’in doğuşuna bak.
Başak gibi altın saçları kıvılcım,
öylece masumca doğuyor ki,
Kızılın ardından.

Öyle yürekten,
yanıyor ki lacivert sema.

Gözyaşı damlıyor, ışık.
Göğsünde pırıltı, nabız .
Gözlerinde parlayan yakamoz.

Yakala düşen şebnemi
avuçlarınla.
Kızıl dudaklarınla
yudumla
yürek ağrısını.

Öp dudaklarımı,
en masum halinle,
titresin ıssızlığı odamın.
Yatışsın isyana meyilli
asi rüzgarlarda savrulan
yüreğim.

Umutlarımı ver bana,
gözü asuman kadın,
şafağınn,
son viranesinde,
ellerin dokunsun,
yıkılan melodilerle.

Yıllarca dudakların,
söylesin o şarkıyı,
kirpiklerine dokunarak.


Bir karanfili koy mezara,
karanlık kuyulara düşen,
mazi canlansın.

Mazi
Alevlenen.
Özlemdi.
Hüzünlerde..



Suskun//