Her anıma şahitsin, her halimi gördün ya
Şimdi otur, özlemin har halini gör Dünya

Hani, kafeste mahzun, boynu bükük kanarya
Sükûtunda yorulur, için için kanar ya

Öyle işte ahvalim, kaç mevsimdir yârsızım
Yâr kederim, yâr derdim, yâr kalp ağrım, yâr sızım

Beynime koşuşturur milyonlarca düşünce,
Güneş ufka dalınca ve ay suya düşünce

Hüznümün yağmurunda vurulur deli atlar
Umutlarım peş peşe bir uçurumdan atlar

Prangada her sözüm, tutuklu ağzım dilim
Kor bir bıçak ağzında yüreğim dilim dilim

Zaman katili oldu, pembe uzun bir düşün
Ne çok emek vermiştik o düş için, bir düşün

Kalbime dokundukça içimde bir aşk sızlar
Ne bilir yanmasını, tutuşmadan aşksızlar

İçime hançer değer, gökten tek yıldız kaysa
Öyleyim hâlâ, Leyla nasıl vurgunsa Kays’a

Yapraklar yeşile küs, mevsim şimdi sonbahar
Yârin son gülüşüdür yüzümdeki son bahar

Umut kadar ıraksa, imkânsızsa gün eşin
Neylersin ışığını semadaki güneşin

Bundan böyle istemem ömrümden alın yazı
Bu haksız bir ayrılık, bu nasıl alın yazı?

Ömrüme perde perde çekiliyor al kışlar
Ruhumda kör bir cellat hüsranımı alkışlar

Hadi şimdi kalk ve git, başka yere var Dünya
Bende yeterince gam, çile, hüzün var Dünya

13.11.2017

S.U.

Serkan Uçar