1
Yorum
2
Beğeni
0,0
Puan
937
Okunma
Artık anlıyor gibiyim
Değmiyor sevmelerime sanırım
Akşamın bir saatinde aklıma geliyor bir bir hayal kırıklıklarım
Bir arpa boyu yol almazmı insan diyorum kendime kızarcasına
Bende o yolu alamayanlardanım işte
Sakat bir ruhun gölgesine sığınıyorum her bir vakit
Çürük bir dal gibi elimde kalıyor sevdalarda dostluklarda
Bir öfkeyle arşınlıyorum yine o bildiğim yolları
Bir yanımda hiçsizliğim diğer yanımda umut kırıntılarım
Öyle amansız bir hastalıktır ki birde yaşamak
Dilediği vakitte ayrılamıyor insan öyle hayattan
O ne der şu ne der kaygısı bırakmıyor insanın yakasını bir türlü
Başkalarına adandımı hayat yaşayamıyor yetinemiyor insan haliyle
İşte bir’de değseydi diyorum o adadıklarımıza
Ama yavaştan yavaştan anlıyor gibiyim değmiyor işte
Şiir-Edibe Toğaç
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz