açıldı gönlümün dimağı
kasım sen kokunca
seni muştalayan yıldızlarların
çiselemeleriyle meşkteyim

güneş huzmesi ile bayramlaşır hayallerim
getirdiğin sağanaklarla yıkanır bedenim
arınır ruhumdan kasvetli sensiz gecelerim

yokluğunu kazıdığım ellerimde
belirir suretin
her seferinde hayallerini içerdim
dolaşırdın damarlarımda
en çok ta kalbimde kilitlenirdin

söndürmeye çalışırken
yokluğunun ateşini bir elinle,
nefesinle’de bana hayat verirdin
kömür karası gözlerine beni her alışında
unuturdum kendimi
gözlerinin o muhteşem doğasında

yeniden doğardı ümitlerim
ah kasım kokulu yar
tenine özlem duyan yüreğimde
kelebekler uçuşmakta
şükür ederim her defasında
aşkın ecdadına

her defasında yenilenir hatıralar
coşar baharlar
türkü söyler kırlangıçlar sen makamında
bestelenir son şarkımız
lodosun sonsuzluğunda

HÜLYA ÇELİK