Vakit Geldi Ömerim

Çok zalimmiş bu hayat; hiç yüzüme gülmedi,
Ona ne çok bağlandım, kadir kıymet bilmedi.
Sanki çok mu umrunda, ’bu son akşamım’ desem?
Dönüp bile bakmadı, vedalaşayım desem.

Şu hayat çok hilekâr; yalanmış hep gülse de,
Kâlbim ona inandı; bir vefasız olsa da.
Artık bilmesin varsın, geldi benim son gecem,
Yemin olsun herşeye, ’kal’ demezdi bilse de.

Acındırmam kendimi; vedalarım sessizce,
Farkında mıdır sanki; ben ölmüşüm, ona ne!
İşte, çekip giderim, çok kırılsa da kâlbim,
Yemin olsu bu gece, azraille sözleştim.

Yalandan bile olsa, ben giderken arkamdan;
Dönüp bakmadı hayat; gizliden de bir kere?
İşte tam da o anda, esas öldüm bu gamdan,
Bunu bir zalim yapar, unutulmaz bu gece.

Düşlerimden uyandım; hayâllerim yıkıldı,
Gençliğime doymadan, azrail erken geldi.
Ruhum elveda etti, benden bir ceset kaldı,
Vakit geldi..son hecem...bugün benim son gecem...

02.11.2017

Mehmet Semercio

01.11.2017 tarihinde Avusturya’nın Wolfurt(Voralberg) şehride bir iş kazasında kaybettiğimiz Ömer kardeşimizin anısına yayınlıyorum. ALLAH rahmet eylesin.