1
Yorum
5
Beğeni
5,0
Puan
1434
Okunma

en az kac yıl verirler
senden geriye kalan ömrün refakatine
payımızı peşkeş cekelim mi?
vakitsiz öten insanın doğasına
olmayacak hayalleri
elleri, gözleri
dut ağacını sulayan dedemin kuru ekmegini
gitmeyecek olsaydı aramızdakiler, dilenirdik/dillenirdik
misafire tanrı olmusların sofrasında
ayak üstü bir kaç lafazan avlar
ceplerimiz de cocuk çaresizliği
koşar adım cıkardık
mahallenin götüne göbeğine kafa tutardık
susardık/kusardık belki
cezayı yetkisizlikten ölen abileri son nefesinde ziyaret ederdik
Ney gibi dünya!
seni de kimsesiz bir kamışa name ederdik de
bir köşede yer etmiş sevgisizligi/babamsız geçen vakti
emanet dualarla takas ettik...
5.0
100% (3)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.