Şeytan koyduk nefsimizin adını.
Nelerden vazgeçtik; caydık duydun mu.
Yalanın, günahın aldık tadını.
Edebe yutkunup doyduk duydun mu!


Büsbütün görünce zevki sefayı
Kudurduk, doldurduk bu boş kafayı.
Nasıl da unuttuk, zoru sefayı.
İnsanlıktan çıktık, zay’dık; duydun mu!


Çevremizi gümüş simle örtttürdük.
Riya tarlasında, yalan güttürdük.
Bize dokunanı, tutup öttürdük.
Erdem’ in canına kıydık duydun mu!


Nedendir bilinmez, düştük çiçeğe.
Rüzgâr körük oldu, esti kucağa.
Fırtına dönderdi bizi köçeğe.
Göründü Budumuz, soyduk duydun mu!


Dosttan saydık, sevdik; kara geceyi.
Kapı ettik, ayağımıza bacayı.
Unuttuk, kederi ; derdi acıyı.
Duyguyu, geriye koyduk duydun mu!


Ağladı yangını duyan Birisi.
Hoş gelir insana, kendi nefesi.
Nefsine gem vurup boğan herkesi.
Dillere düşürdük, yaydık duydun mu!











zekeriya duman