Buluyorum

Deliliğim giderek her gün arttı sanırım
Kendimi azarlarken kızarken buluyorum
Aynadaki değilim ben kendimi tanırım
Ağzımı buruşturup büzerken buluyorum

Huylarım mı değişti ne seneler geçinde
Akıl baştan gidiyor haplarımı içince
Olur olmaza kızıp dertlerimi açınca
Küfürleri peşpeşe dizerken buluyorum

İnanmak zor şuurla izânın saptığına
Tanıyanlar inanmaz kayışın koptuğuna
Bakar mısın aklımın şu bana yaptığına
Kendi yaptığım şeyi bozarken buluyorum

Doktor demişti akşam fazlaca yeme sakın
Kalbin tekliyor öyle yok bulduğunu tıkın
Gecenin sonu gibi belki sabaha yakın
Gizli gizli mutfağa sızarken buluyorum

Uykularım kaçıyor rahat sıcak yataktan
Gözüm uyusa beden uyanmış olur çoktan
Pijamamla bir adam geçer bizim sokaktan
Kendimi mahallede gezerken buluyorum

Şimdi gerçekle yalan karışmaya başladı
Düşler hayaller ile yarışmaya başladı
Mantığım doğrularla vuruşmaya başladı
Fikrime kuyuları kazarken buluyorum

Beynimle ruhum bilinci masaya sermiş
Şizofrenik havaya girip el ele vermiş
Yaralı cümleleri şefkât bezine sarmış
Efkârlı bir şiiri yazarken buluyorum
VEDAT ÜNAL 01.08.2017