senle ben arası
bir ayrılıkmıydı bizi perişan eden
sensizliği, göğüs kafesime
sıkıştırdığım gündü senden ölümüm

mürekkep yalayan sayfalar incindi
kalemin ucundan dökülen sitemlere
kapkara duvarlar yutkunuyor duygularım
ötesinde sen
tepesinde sen
dibinde sen

ayaz yüreğim sürüklenen bir çalıda
bedenim eskimiş bir kışta
boyumu aşan dertler gönül rafımda
senli düşlerim intiharda
bir trenin raylarında

kirpiklerimde gözü kararmış bulutlar var
salacak kendini gözlerimi sele boğarcasına
toprak emiyor güneşi göğsünden
ay rengini çalıyor yıldızlara
alkış tutuyor yıldızlar umutlara
senle ben arası
bir uçurum
bir volkan
tepesi olmayan dam

asırlara mayalı acılar tutmuş benliğimde
düşüreceksin beni diplere
ipin ucu sen
uçurum sen
hedefime kurşun sen

düşür istersen dipsiz vadilere
çırıl bir yalnızlığa
mıhlanan ben
sensizliğe hırpalanan ben
imkansızlığınla çırpınan ben
tütünle ağartmaya çalıştığım gecelerimde
dumanım sen
iki parmak aramda nasırım sen
dudaklarımda külüm sen

HÜLYA ÇELİK