Ölçtü biçti kalemim hudutsuz vezinleri
Şiirlerde hedef aldı gafil rezilleri
Bu yürek çok düştü ama hiç ezilmedi
Dünyanın bitmeyince güzleri gönül hüzünlenir
Her buruk şiirde akla masumun yüzü gelir
Bu manayla canlanın zulme alışmayın
Ömürler batakta her karışta bir mayın
Aşılayın savaşmayı değil barışmayı
Batılı kat etmeyin doğruluğu karışlayın
Refahın gülistanı döndü sahra çölüne
Hasret kaldı baharlar o eşsiz güllerine
Sessiz çığlıklar zalimin kondu ellerine
Umut günleri döndü keder günlerine
Kundaklandı hayaller yıkıldı tüm kaleler
Saklandı hileler yasaklandı hak yola seferler
Şeytanlaşmış beyinler garibana sapladı mızrağı
Sanki nuh tufanı su altında kaldı edep dağı
Müslüman artık bağır sapmışları yola çağır
Tevhidi haykır duysun kulakları doğruya sağır
Ziyan olmuş gönlümüz isyan etmişiz Rabbe
Düşmüşüz ne acı gaflete gaddarlık üşüşmüş kalbe
Yakmışız yıkmışız hayatları umutları
Gökyüzünü kaplamış bedbahtlık bulutları
Uyalım Kuran’a uyanalım rüyadan
Farksızdır dünya boş bir hülyadan
Yaklaş niyaza uzaklaş riyadan
Tutunamazsın imana koparsan hayadan
Müminler gerçeği fark etmeli cenneti hak etmeli
Nefisler dize gelmeli kötülük yürekleri terk etmeli
Bu zulüm cana tak etmeli zalimin kıyımı bitmeli
Huzur kederi tüketmeli Müslüman Avrupa’yı titretmeli...