1
Yorum
5
Beğeni
5,0
Puan
2543
Okunma
KIRGINLIK
Esin Çelik Karayeli
Akşam olur kızıllık çöker bulutlara,
Kalbimeyse hüzün...
Dağlara karanlık siner,
Gönlüme ayrılık...
Evlere ışık girer...İçime hasret!
Ne karanlık dağlar yol verir...Ne aydınlık evler!
Ne hisler korelir, ne de biter çileler.
Dost ararsın deva bulmak için dertlerine...
Oysa hepsi çekilir birer ikişer sineye!
Sen de vuslat çekersin çaresiz bekleyişinle...
Yüzlerini görünce sarılırsın sevinçle,
Unutursun sitemi, dinlersin dertlerini!
Kendini unutursun, yaşarsın kederlerini...
O an sanarsin ki sevgileri geçer aile fertlerini.
Aranıp sorulmayınca anlarsın değerini!
Kırgın gönlün içten ağlar,
Kimse bilmez hislerini...
Köpürsen de deli dalga gibi,
Kıyıya vurur dönersin yine geri...
Sanki niye boşvermezsin sen de herkesi...HERKES GİBİ !
5.0
100% (2)
Cevap Yaz