Yetmiş beşte başlamış bendeki sevda,
“mış” diyorum çünkü fark edemedim.
hangi duygularla yazılmışlar acaba,
Bu günkü aklımla fark edemedim.

Ben de çocuktum diye sıraladım onları,
Sayfamın ilk başına koydum .
Baş tacım yaptım, çok özeldiler,
Hakikaten bence çok güzeldiler.

Hani bir ev için ilk temel atarsın ya,
Ya da bir duvar örmeye koyarsın ilk tuğlayı,
Daha da güzeli;
Bir bebeğin çocuk olmaya ilk adımları var ya
Emeklerken yürümeye tay- tay’larsın ya
İşte onlar da benim ilklerimdi.

Şimdi öksüz kalmışlar seksen iki şiir içinde
Ya kimse bakmış da görmemiş onları
Ya da görmüşler fakat bakmamışlar
Çünkü benim ilklerime ,
Bir tek yorumu hak görmemişler.

Ey benim mahzun öksüz şiirlerim
Olsun siz benim dünümsünüz
Yağmur olacak şiirlerimin ilk damlaları
Yazamadıklarımın ise ilk mısraları

Varsın görmesin sizi yaban eller
Eller dedim ama kırılmasın beni sevenler.

Siz benimsiniz
Siz umut ışığım
Siz duygu pınarım
Siz sevdalarımsınız

Öyle ya, şiiri yazdıran,
Şairi yaratan da bu duyguları değil mi?

Sizi seviyorum.

Cemil YILDIZ
04.05.2008