’İstanbul’dan Metin Yaltı’nın; beni kıskandırma pahasına Ayvalık’ta Ege’nin mavi sularına karşı durup, bir yandan oğlunun gitarından nostaljik şarkılar dinleyip rakı içerek diğer yandan şiirler döktüren Hikmet Esen’le paslaşıyor olsa da; benim Deli Dumrul olduğumu ve Burhaniye köprüsünde yolunu beklediğimi anlayarak Eğe’ye adım atamadığını herkese bildirmek isterim... Ayrıca Altınoluk Sahillerinde Afrodit’in ayak izlerinde saklambaç oynamış olan Hikmet Esen’de bilsin ki o ayak izleri yerle bir şimdi...Nasıl tamir edecekse gelsin etsin haydi.’
Antolji’de Mustafa Öcalan Dostumuzun yukarıdaki mesajı ile dilhun olacağıma, sataşmaya şiirce savunma yapmak zorunda kaldım..! !

Afrodit’i Tanımıyorum Valla..! !
*
Sanki yetmiyor
Küresel çatışmalar.
Oysa burnumuzun dibinde
Alev alev yanan
Irak var.
Ve sanki
Sadece Burhaniye’de
Köprü var.
Mustafa dostum
Özenip de
Deli Dumrul’a
Beklesin varsın yolunu.
Aldırma Metin dostum
Ayvalığa geleceğin
Başka yollar var..

Hani derler ya
Kuru iftira diye.
İnanma,
Ayak izlerinde
Saklambaç oynarken
Afrodit’in;
Altı yaşındaydım daha
Kim olduğunu bilmiyordum,
Bilsem
Oynarmıydım hiç
Afrodit teyzenin
İzlerinde..
Ama inan,
Kırmızı bisikletimle bile
Geçmedim üzerinden.
Eğer varsa,
Ki emin ol
Benim değil.
Üç tekerlekliydi bisikletim
O izlerse
Kimbilir kimin..

Benim oyuncaklarım
Çakıl taşlarıydı kumsalda.
Afrodit’in adını
Çok sonra duydum
Tanımıyorum valla.
Ne demek,
Nasıl tamir edecekse gelsin.
Mustafa Öcalan dostumuza kalsa
Bana temizletecek
Afrodit’in namusunu da..

Aslında,
Kıskanıyor bana kalırsa.
Tarzı diyalektik
Dönüp dolaşıp
Aynı yere geliyor sonunda.
Uymasına uymayacağım da,
Dinlediğim şarkılara
İki kadeh rakıma
Şiirlerime bile sataşıyor
Baksana..

13/01/2007

H Hikmet Esen