ömrümde ki tek fırsat bir çırpıda giderken
sert bir yağmurmuş gibi sel olup aktı içim
hayatın ortamında kartal gibi liderken
bir serçeye döndürdün aşkım neydi ki suçum

sevda denen ateşte sana dokunmak arken
ve hasretin odunda aşkından ümit varken
sen firari ben naçar koyuşta gittin erken
neden bir hançer oldun şaşkın neydi ki suçum

kana kana hasretle aşk şerbeti içmişken
bu yaşamın sırrını azimle biz biçmişken
terk ettin sen sevdayı tüm zorluğu aşmışken
tüm ömrümü de çaldın kaçkın neydi ki suçum

külleşen beklentiler uğran oldu bir kurban
ne cepte bir pul kaldı nede bir yırtık urbam
yolu izi şaşırdın açılıp gitti türban
hasreti sokup durdun taşkın neydi ki suçum

aşkımın bağbanında hayalinle koşarken
mutlu geleceğimiz pür hasretle taşarken
abidevî dağ gibi mutluluğu yaşarken
mazi bitti ati yok bıçkın neydi ki suçum

aşkın ayrılık verdi ağır oldu fatura
laf ve söz anlamaz ki benzer inat katıra
acı hüsran şaşkınlık bende kaldı hatıra
ektin gittin zehrini pişkin neydi ki suçum



(17.07.2016) AZAP...