0
Yorum
0
Beğeni
0,0
Puan
1213
Okunma
bir ikindi vakti…
bir ikindi vakti, ezan okurken
ürperdi her yanı, şöyle bir baktı…
her yerden aynı ses; arşa çıkarken
doğruldu yerinden, usulca kalktı...
insanlar koşuşurken camiye doğru
düşündü borç vakti, emir Yüce’den…
bu sesler belli ki namaza çağrı,
yükselirken göğe doğru, inceden...
hemen koştu, abdest aldı, kararlı...
yağmur, soğuk aldırmadan, acele
saf tutarken insanlarla, duyarlı;
kaçırmadı ikindiyi, yenilmeden ecele…
biliyor ki, ecel zaman tanımaz...
vakit varken ertelenmez yarına
şükür etmek için kılınır, namaz
başka türlü gidilmez Yaradan’ına...
bu huşu içinde Hakka yöneldi
açtı ellerini kaldırdı adam...
“ya Rab affet!" dedi,"günah çoğaldı!”
ağladı, inledi, sessizce adam...
yalvardı Allah’a, biçare adam...
……………………….h.çam
nis./ 013
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
