Kim bilir kaç yüz asır; öncesinden yol almış;
Sırtındaki sevdayla, varmak için menzile.
Sevda kervanı yorgun; çölde izleri kalmış;
Aşk yolunda yeniden, kervan bu gün dizile!

Aşıklara yer vermiş; hep aşkları yüklenmiş;
Adım adım, sabırla; durmadan hep yürümüş.
Sevenlerin yurdunda; heyecanla beklenmiş;
Kervan varınca yurdu; mutluluğa bürümüş!

Bazen susuz çöllerde; hasret bir yudum suya;
Yine de hiç yılmadan; sevdaları taşımış.
Gecede eşlik etmiş; gökte yıldıza aya.
Vazgeçmemiş sevdadan; doyasıya yaşamış!

Ne kızgın kum tanesi; ne fırtınası çölün;
Döndürmemiş kervanı; yolundan bir an olsun.
Koklanıyorsa bu gün; sevda kokulu gülün;
Sevdalı gönüllerle; kokusu kalbe dolsun!

Geçmişin geçmişinden; başlamış bir serüven;
Ezelin ve ebedin; güzergâhında yürür.
Bu yoldan gidenlere; sevda kervanı güven;
Sevda gözüyle bakan; kervanda bunu görür!..


Mahmut KILIÇOĞLU