Senle atan bu kalbe, sanki kurşun sıkıldı;
Dünyam boyandı birden; vedan ile griye!
Zamansız gidişinle, seven gönül yıkıldı;
Kırılmış bir kalp kaldı, şimdi senden geriye!

Sanki közlere düşmüş; yokluğunda yanıp da;
En derinden sızlıyor; adını hep anıp da!
Boş bıraktığın yerde; varsın gibi sanıp da;
Kırılmış bir kalp kaldı, şimdi senden geriye!

Savruldukça savrulur; hasret yeli önünde;
Dertlerde başa döner; her yıl veda gününde.
Dönmeyeceksen bile; rüyada bir görün de;
Kırılmış bir kalp kaldı, şimdi senden geriye!

Sayıklayıp da durur; geceleyin adını;
Senden sonra almadı; sevdaların tadını.
Sen ey! unutulmaz yâr; hayatımın kadını;
Kırılmış bir kalp kaldı, şimdi senden geriye!

Sensiz aşklara dair; kalmadı bende merak;
Kurudu aşk pınarı; mutluluk yurdu kurak.
Dönmelisin! diyorum; artık inadı bırak;
Kırılmış bir kalp kaldı, şimdi senden geriye!


Mahmut KILIÇOĞLU