“Sevdik de ne oldu?’

Gönül verdik candan geçtikte ne oldu?
Yine yalnız kalmadık mı soğuk akşamlarda…
Ve yine çaresiz kalmadık mı gözyaşlarımızla…
Değer verdik de bir zerre mi olabildik?
Gönlündeki taca bakmaya kıyamazken ,
Saranları görmedik mi ıssız yarlarda
Ve vurmadı mı yüreğimize ağır bir darbe…

Yandık da ne oldu
Yine biz bize kalmadık mı gönlümüzle
Dökülen yaprakların altında iki büklüm,
Allah’a yalvarmadık mı?

Yokmuşuz gibi yaşanmadı mı hayat
Değer verip sevdikçe
Senede bir defa nasılsın mı dendi.
Sevdik de güzelleştik mi olabildiğince
Kara günlerin üzerinden bulutlar mı gitti?
Sevdik de başımız arşa mı değdi?

Her bir damlasında kaybolurken,
Tutuşurken için için eyvah diye
Gülemezken bir gün bile onsuz,
Arkamızdan sızlayan mı oldu?
Düştüğümüz bu köhne hayattan…

Sevdik de halılar mı serildi ayaklarımızın altına
Ak düşler mi düştü bahtımıza?
Gönlümüz pare pare yanmadı mı?
Sevdikçe yeşerdi mi sararan yapraklar
Ulan sevdik de neyi değiştirdik
Bozuk dilimizden başka......

Nur Damar
19.06.2017 // 15:16