eyy
renklerinin kalbinden mızraklanan göğümün kuşakları
gagasında günah taşıyan kuzgunlar besleyen kanatsızlığım
en üryan düşlerimi şeytanlara yıkattığım ayinsiz gecelerim
bırakın aksın, kanasın derinliğinde cennet diye topladığım düşlerim




ateşli rahimlerinden ölü çocuklar doğuran kınalı analar
siz kanadı benekli bir yudum yaşam resmettikçe göğünüze
kör bir kelebek daha gerilir gözlerimdeki ipeksi çarmıha
ve alınlarına yağmur değmiş nice kanatsız göçler seyrim olur




ateşle beslediğim paranoya aklım
sual etme, geçit ver ruhumun ölüm vadisindeki kanayan nehrine
önüm, arkam, sağım, solum kızılca kıyametken papirüs gölgesi benim neyime
bırakın yansın, kavrulsun derinliğinde soluk mavi denizlerim




barbar senfonilerin yankısında ölüm içen sadakatsiz lirik yanım
cehennem meleklerinin kusmuk ateşi aşkına nefes verin ihanetime
hiç bir kahin yalan söylemez, hiç bir tapınak yıkılamaz demedim
dirimin zamansızlığı da seni aldatmasın. sen en iyisi mi ilikle ten düğmelerini be ölüm...







ilhanaşıcıhaziranikibinonyedi