Tepinirken zamane beynimin üst katında
Tutamaz idrarını emanet dona işer.
Beyhude bekler şimdi limandaki yatında
Altın saplı kazmayla maziden umut eşer.
Çıkmaza çıkan yollar, yüklenmişse dengene
İki taraftan sıkar hayat denen mengene.
Gönlünce yaşa zâlim, baki değildir beşer
Gecelerde ağlamak, yalnızca bana düşer.

Bir dokunsan ah eder, dert fışkırır yamacım
Suriye karın ağrım, Irak İşit batağı.
İslam’ı yaşatmaktır benim asıl amacım
Son nefese kadardır içimdeki atağı.
Kalleşliğe verseler yakında sertifika
Dünyanın en kirlisi; Rus ile Amerika!
Terk ederse dostların yanından üçer-beşer
Çileleri poğlamak, yalnızca bana düşer.

Baksana Avrupalı, biliyor dişlerini
Çiğnemek için bizi bahaneler üretir.
Ülkemi karıştıran hâinin işlerini
Görev edinen Hanslar, yeni baştan türetir.
Yılanlar sarmaş-dolaş, yatar koyun koyuna
Fırsatı vermez Rabbim, kuduz Haçlı soyuna.
Türk korkmaz kefereden, savunmaya hat döşer
Yaraları dağlamak, yalnızca bana düşer.

Hedefimiz bellidir ayrı yol seçilmesin
Yunusların izinde toplanıp barışalım.
Sevgi filiz sürerken, zehirler içilmesin
Kardeşlik büyük değer, birlikte yarışalım.
Ortadoğu fokurdar, yanar her gün kentleri
İnananın gözyaşı bir gün yıkar bentleri.
Dindaşlarım nefessiz, koştukça göğsü şişer
Çoruh gibi çağlamak, yalnızca bana düşer.

İsmail Süklüm
23 Mayıs 2017

(Şiirimi günün şiiri seçen Edebiyat defteri seçki kuruluna teşekkür ederim.)