3
Yorum
4
Beğeni
5,0
Puan
868
Okunma
yüreğimin gün batımında
denizlere serdiğim umut
çöllerin üstünü tavaf eden
gerdanı yağmur dolu bulut
azgın suların sürükleyemediği gölge
akis duvarında ellerimi tut
boşluğa düşmek, bende sıradan bir deyim
neylerim gülüşün silinse düş tuvalinden
bulamam kendimi beynimi kemirir bir soru
soru doğuran sorular içinde ben neredeyim
keskin bıçaklar üstünde bir papatya
kah rüzgar kah yağmur ecele yatırır alnından öpüp
döner, umursamaz halimizi dünya
çekip gider varlık alemini dolduranlar arkasını dönüp
kimin elindedir gerçeği ölçen ölçek
kim diyebilir bunlar değildir rüya
ne çoğuz şu alem-i beşerde
ve de yeganeyiz güya
ali rıfat arku
19/05/2017
istanbul
00.52
5.0
100% (4)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz