İşte gidiyorum !
Gece karanlığı delip geçerken;
Sırtımı sevdanın yükü tırmalarken,
Zehirli tırnakların tenimi kanatırken,
Yüreğim acıların ipini çekerken,
Gözlerim gecelerden uyku dilenirken,
Rüyaların ateşinde yanarken,
Yolun sağından ve arkama dönüp bakmadan
Ölümüne giderken...

İşte gidiyorum!
Son nefesimle sana seslenirken,
Bu dünyadaki kendimden ve senden vazgeçerek gidiyorum.
Belkide hiç kimse böyle gitmemişti kendinden ;
Aşktan ve sevgiden...

Varsın herkes kalsın ben gideyim bu yerden;
Kalabalığın içindeki yalnızlık tutmasın elimden.
Dilim dudağımı kesmesin kelimelerden.
Ayağımın altından kaymasın izlerim giderken.
Canımdan can veririm, ödün vermem özümden-sözümden.
Kalmak kolay mı can giderken?
Gitmek zordur bu alemden...

Özgür olmak için firar ediyorum
Hayatın dünya hapishanesinden.
Sen kal gitme istersen, ben senin için de gidiyorum.
Canım seninle gitmek istiyor; sen varken...

İşte gidiyorum bir şey söylemeden, söz vermeden.
Dilek ağacının dallarına gönül mendilini asarken,
Yediğin içtiğin sana helal, bana haramken,
Dünyayı verseler de bana seni vermezlerken...

Yalancının ipinle kuyudan su çekerken,
Gökyüzünde ki bulutları uçurtma gibi sallarken,
Havadan toprağa ayak basarken,
Denizler dalgalarla köpürürken,
Güneş aya göz kırparken,
Yakamozlar suya düşerken.

Geceye geç kalmadan gidiyorum demişken:
Hadi bana eyvallah! gidiyorum.
Ben yine uyumaya gidiyorum...

Figen Anar