YARANAMADIM...

Gözümü açmışım bu garip dünyaya,
Evlat olarak anama da yaranamadım,
Benden büyük olan kıymetlim ablaya,
Derdine derman olup yaranamadım...

Yaren oldum,yoldaş oldum her kese,
Revan olup yol yürür iken bir nefese,
Garip gönlüm sen kulak ver bu sese,
Duyduğum gördüğüme yaranamadım...

Savruldum düşmedim ayaktayım ben,
Geç bulmadım ama olmadı da erken,
Yukarıda her şeye hükmeden varken,
Elinden tuttuklarıma da yaranamadım...

Emmi oldum dayı oldum gönlümce,
Hayatla meşgul oldum inceden ince,
Devran döndü şafak erken sökünce,
Gün doğdu seccadeye yaranamadım...

Kardeş oldum abilerimle,bacılarıma,
Unuttum mutluluğu,daldım acılarıma,
Geceler de şahit olmuştur sancılarıma,
Hısım,akrabalarıma da yaranamadım...

Eşime,yoldaşıma doyamadım ki asla,
Kaşık ile aldıklarım,ödettirdiler tasla,
Sözünü tut adam,sırtını dosta yasla,
Merhamete,minnete de yaranamadım...

Aranıp gurbette,yürüyerek sessizce,
Hayat güçlükle dolu,kolayı oldu bizce,
Bana göre çare var,nasıl olacak sizce,
Dört yanımda olanlara,yaranamadım...

Evlat dedim sarılıp,uzağında olamam,
Allah vermiş yapıyı,bigane de kalamam,
Atadan öğüttür bu,el kapısın çalamam,
Dürüstlükten başkasına, yaranamadım...

Şeyhim;Derki oğul gel otur yan başıma,
Ruhumda fırtına var,bakmayasın yaşıma,
Ölürsem de yakın dur yarene yoldaşıma,
Asaletten başka şeye de yaranamadım...

Nurettin GÜLBEY
Saat : 21.56
02.05.2017
Yalova