Sı/zım sızım sızlıyor gönül t/ellerim...

Saatler yine seni b’eş geçiyor!
Uzağım senin her zerrene...

Kimki bu deme!
Dakika farkı ile kaçırdığın yıllarınım
Can!
Vurgun dargın yıllar işte!

kapalı kapı aralıgı gibi degil,
Sensizlik acısı bu,
savrulduğum kavrulduğum yollarınım!

Niye neden soruları yanıtsız...
Kifayetsiz cılız her cümlelerim!
Bir sen birde kaybolan
yıllarıma hıncım hırsım!

Düşme düşlerce düşüme!
Yağma gecelerime gizlice!
Ben zaten zil zurna karanlığım
her hecene!

sen gidince ,tekrar kendime gelemiyorum.
Yolculuk uzun sürüyor Kala kalıyorum
Oracıkta.

Hayatımın perdesini al’a
Göz pınarlarımı kara sevdaya buladıgın,
Sensizlik sarsıntısı bu

Dedimya saatim sensizliğin b/eş’i
Hayatımın depreminde.
Enkaz büyük be can!
Yüreğim mahşerin ateşinde
Yanıp kavrulan,
Antalya’nın eşi...
eşi be caan!

Ayşe Gül /28 Nisan 2017