Çalıyor hayatın, en son bestesi
Köşeye çekilip, dinle ihtiyar!...
Nafile! Kısıktır, ölümün sesi
Köşeye çekilip, dinle ihtiyar!...
Uzanan el, etmez, seni bahtiyar

Dünyadan el etek, çekmiş bak halin!
Kim bilir ki, kimde kalmış, vebalin?
Yaşamak için yok, hiçbir mecalin
Yalnızlık içinde, insan ne duyar
Uzanan el, etmez, seni bahtiyar

Yüreğin çok yorgun, paslanmış gibi
Ümitlerin boşa, yaslanmış gibi
Ruhun hüzünlerle, süslenmiş gibi
Vefasızmış, mazideki, zalim yâr!...
Uzanan el, etmez, seni bahtiyar

Unutulup gitmiş, bak bir köşede!
Hüsranı bulunca, sahte neşede
Teselli vermiyor, artık şişede
Gezip aradıkça, hep diyar diyar…
Uzanan el, etmez seni bahtiyar

Huzur evi olmuş, yazık mekânın!
Beklesen de yoktur, girip çıkanın
Evlatsız babayı, boş bırakanın
Hasreti yüreğe, nasıl da koyar
Uzanan el, etmez seni bahtiyar

Sanki başka gurbet, bu huzur evi
Hapisten farkı yok, hücre bir nevi
Arama! Ne bir dost, ne de bir sevi
Hayatla bir ömür arasında yar…
Uzanan el, etmez seni bahtiyar

16. 04. 2017