paslı bıçakla kesilmiş
bayat ekmek kokusunu taşıyordu
kirli yüzleri
ruhumun dehlizlerini dolanan çocuklar
henüz uyanmamıştı kış uykusundan
ellerinin sıcaklıkları
pamuk bilseydi tenlerine değmeyeceğini
boynunu uzatır mıydı güneşe
petrol artığı bir yalnızlıkla örtülen
açıkta kalan yaralarını
ey umudun denizlerini dalgalandıran
kirli yüzlere serpiştirilmiş gülücük
seni kimsesizlerde görmek için
her gece dişlerimi törpülerim
kaderin en inatçı kopmaz ipini
durmadan kemirmek için
ayet-i ademde acının sırrı
bende masalsı bir inanış
toprak yekine yekine aşka filiz verirken
proudhon’da çalınmış hayallere
savrulur bütün oklar
nietzsche’de tutarsızlığın tanrısı intihar eder
cenazesini yunus kaldırır
ege’de bir yörük köyüne
durma sen anlat darwin baba
şu maymunlardaki aymazlık yasasını
milena’ ya bizden de bahset kafka
bir nefes olduğumuz gerçeğini
kaygusuz’da bir aşk kıssasına
çölde kavrulup mecnun olduğumuzu
anka misali küllerimizden doğduğumuzu
yar sen demeyince dalımızda solduğumuzu
şeyda bülbülleri gibi şakı
dilimizde o en bilindik şarkı
aşk yine aşk yeniden aşk
her daim aşk

ali rıfat arku
istanbul
08/04/2017
00:49