en ağır silahları kuşanmış gibi kelimeler
devriye gezerken yalnızlığımda
ellerim varmıyor bir daha
seni yazmalara bilesin
biliyorum
sen bana böyle bahşedilensin
ne güzel kadersin,ne güzel kedersin



güzel gecelerim olurdu benim, gündüzlerin pas geçtiği zamanlarda
göztaşı bulamacına batırarak yerdim kendimi
umut uçar kalem geçerdi ulu dağlarımdan
devranındayım sanki kıtlık kıranın
böyle sessiz figanlarım ondan



nakaratlara takılmışım gözlerinin bila şulelerinde
silik mahşerler yaşıyorum kimliksiz
sorgulara da çekilmiyorum üstelik
sayıyorlar beni sensiz
bedensiz



halt ettim sevmelere ustalıkta
neyimeydi ki senden öteleri seraplarda görmek
o kadar muhtacım ki şimdi çeşm-i nazarına
şimdi,kıl köprüsünden de zordur belki onlardan
bir damla su dilenmek



zindan kaçkını haramiler dolaşıyor ezelimde
hatıralar sel önünde kopuk kayalar
adresi kayıp şehirlerde,ezim ezim eziliyorum
fişenk yapıp sürmüşler mavzerlere
senden yana düşlediğim kelimeleri
her aklıma geldiğinde, kurşunlara diziliyorum














kasım